Karacaoğlan |
| 41 Yazın geldiceğin neden bilelim Gül açılmış yaprakları solgundur Gece gündüz ah ü feryad ederim Hiç demezler bir yosmaya vurgundur Kudretten karadır yârimin kaşı İnciye benziyor ağzında dişi Şu gelen güzel de dostun gelişi Süzülerek gelir gözler yorgundur Oturayım nazlı yârin dizine Doyup usanmadım şirin sözüne Taramış zülfünü dökmüş yüzüne Top zülüfler ablak yüze uygundur Karac'oğlan der ki yoktur hanedan Bana yardım eyle aman Yaradan Nasıl vazgeçeyim böyle sunadan Deli gönlüm bu yosmaya vurgundur |
[İlk Sayfa] [Önceki Şiir] [Sonraki Şiir] |