Karacaoğlan
49

Âşık bilir âşıkların suçunu
Cennet sandım kız koynunun içini
Taramış zülfünü dökmüş saçını
Yüzünün üstüne tel kömür gözlüm

Âşık bilir âşıkların âlâsın
Kömür sandım kaşlarının karasın
Sevdiğim kapına kul mu ararsın
İşte ben kapına kul kömür gözlüm

Yol üstünde biter bir toprak örün
Yâr sen yüreğime vurdun bir döğün
Ak yârime hasta diyorlar bugün
Hastanın üstünde kal kömür gözlüm

Karac'oğlan tepen duman karanmış
Yârdan ayrılalı hayli zamanmış
Göğsünün üstüne misk mi bürünmüş
Yanağın çevresi bal kömür gözlüm


[İlk Sayfa] [Önceki Şiir] [Sonraki Şiir]