Kul Mehmet |
| 3/4 Her dem yüzüme gül gibi Gülen dilberin kuluyum Ben ağladıkça yaşımı Silen dilberin kuluyum Naz ile salan başını Oynadıp gözü kaşını Rahmedip ben yoldaşını Anan dilberin kuluyum Mağrur tutmayıp kendini Alçak tutuben gönlünü Arayıp derdimendini Bulan dilberin kuluyum Soyunup giren koynuma Rahimsiz gelmez aynıma Siyah zülfünü boynuma Salan dilberin kuluyum Kul Mehemmet eydür, ferman Hastasına eder derman Benimle her gece mihman Olan dilberin kuluyum |
[Önceki Şiir] [Sonraki Şiir] [İlk Şiir] |